24 Oca 2011

bu benim içi'm'



Bu benim boşlugum, günden güne içime işleyiveren. Sözlerimin önüne yüksek duvarlar örüp sesimi solugumu dilimden kesiveren. Bakışlara kara kara perdeler indiren, tebessümleri sonbahar yapraklarına benzeten.


Bu benim suskunluğum, içten içe öfkeyi alevleyen, göz pınarlarını besleyen. 


Karanlıkta bir görünüp bir kaybolan gözler gibi , arada sırada yalnızlıgımın kapısını aralayan yüz!


Bu benim aşkım, tutkum işte!


Gözler önünde küle dönüşüveren.



Hiç yorum yok: