9 Ağu 2012

Esinti

     Dokunduğu yerleri hafiften acıtan bir geçmişim var benim. Anlatması güç, kabulü gönülsüz, yaşanması sancılı.

      Yaşananlardı ya hani sen yapan. Asıl beni ben yapan değil, beni benden alandı işte yaşananlar.

     Aşk deme bana. 
     Hele umut, hiç deme. Hiç. 
     Ağlamak? Ağlamak demeyelim de, içe kanama diyelim.

     Alınanlar geri verilir mi bilmem ama, istediğim de yok hani. Kalan bir donuk bakış, üç beş yürek çarpıntısı. Alınacak ne kaldı bilmem, candan gayri.

     O da işine yaramaz.

3 yorum:

Uyuşuk Hayalperest dedi ki...

Kala kala, en sonunda elde can kalıyor. Eksi sıfır etkili hemde.

safransarı dedi ki...

Acıların ortak dili herhalde bu.
Ağzından çıkan her cümleyi zamanında ben tekrarladım , geçtimi ? - hayır.
Koyvergitsinspor.

Gizem Nur dedi ki...

O donuk bakışlarını ısıtacak birisi olsun, hep gülümse sen.